1 października 2026 roku w jednej ze szkół odbyła się debata społeczna poświęcona przeciwdziałaniu przemocy rówieśniczej. Wydarzenie wpisało się w ogólnopolski „Tydzień o Przeciwdziałaniu Przemocy Rówieśniczej”, zainicjowany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i trwający od 28 września do 2 października 2026 roku.
Głos uczniów najważniejszy
W debacie wzięli udział reprezentanci klas IV–VIII, przedstawiciele kadry pedagogicznej – pani Jolanta Maciejska i dyrektor Zbigniew Walkiewicz – oraz zaproszeni eksperci: psycholodzy z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (Katarzyna Kotwicka, Adrianna Bogaszewska), funkcjonariusze Policji (mł. asp. Pamela Kiljan, asp. Piotr Pawlik) oraz pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej (Beata Siwa, Anna Smela).
Najważniejszy był jednak głos uczniów. Młodzież opowiadała, czym jest dla nich przemoc rówieśnicza, jak ją rozumieją i dlaczego tak trudno jest czasem powiedzieć dorosłym o tym, co się dzieje. Uczniowie wskazywali na strach przed odrzuceniem przez grupę, obawę przed odwetem oraz lęk przed nazwaniem ich „konfidentem” lub „donosicielem”. Podkreślali, że łatwiej jest zgłosić problem wspólnie – z kolegą, koleżanką lub większą grupą. Kluczowy komunikat brzmiał: powiedzenie o przemocy to nie donoszenie, lecz szukanie pomocy i akt odwagi.
Rola świadka i cyberprzemoc
Dużo uwagi poświęcono roli świadka. Nie musi on samodzielnie rozwiązywać sytuacji ani narażać się na niebezpieczeństwo, ale nie powinien pozostawać obojętny – powinien przekazać informację osobie dorosłej. W przypadku cyberprzemocy omówiono znaczenie zachowania dowodów, np. zrzutów ekranu, oraz nieudostępniania krzywdzących treści dalej.
Wiedza specjalistów i wsparcie instytucji
Zaproszeni specjaliści podzielili się wiedzą na temat dokumentów chroniących uczniów, takich jak Standardy Ochrony Małoletnich i Statut Szkoły, a także konsekwencji zachowań przemocowych. Omówili sygnały, które mogą świadczyć o tym, że dziecko doświadcza przemocy, nawet jeśli samo o tym nie mówi. Uczniowie dowiedzieli się, gdzie mogą szukać wsparcia – nie tylko w szkole czy poradni, ale również w gminnym punkcie konsultacyjnym, gdzie pomoc oferują psycholog i doradca rodzinny.
Współpraca dorosłych i praca z osobą stosującą przemoc
Podkreślano, że tylko współpraca rodziców, wychowawców, nauczycieli, psychologów, pracowników pomocy społecznej i Policji pozwala zobaczyć problem szerzej i odpowiednio wcześnie zareagować. Zwrócono też uwagę na dziecko stosujące przemoc – konieczne jest zatrzymanie niewłaściwego zachowania i wyciągnięcie konsekwencji, ale równie ważne jest ustalenie, dlaczego młody człowiek krzywdzi innych i jakiego wsparcia potrzebuje.
Proste, ale ważne komunikaty
Ze spotkania płyną jasne wnioski:
- Widzisz – reaguj.
- Doświadczasz – powiedz.
- Nie wiesz, co zrobić – poproś o pomoc.
- Jesteś dorosłym – wysłuchaj, potraktuj problem poważnie i działaj.
Na zakończenie uczniowie usłyszeli, że dorośli nie mogą zagwarantować, iż w szkole nigdy nie pojawią się konflikty, ale mogą wspólnie zadbać o to, by żadne dziecko doświadczające przemocy nie zostało z tym samo.
Organizatorzy dziękują uczniom za odwagę i szczerość, a specjalistom za podzielenie się wiedzą. Wyrażają nadzieję, że debata to początek dalszej współpracy na rzecz bezpiecznej i wspierającej społeczności szkolnej.
Źródło: Facebook – post szkoły, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Kołobrzegu
Źródło: Szkoła Podstawowa im. Noblistów Polskich w Siemyślu
Fot. facebook.com
